در اینجا میخواهیم دلایل منفور بودن موسوی را از سوی آزادیخواهان شجاع و دلاور مقیم خارج از کشور بررسی کنیم.
1- اولین دلیل سخنرانی های مردم فریب موسوی قبل از انتخابات بود که باعث شد عده ایی بی سواد بدون در نظر گرفتن دستور العمل های خردمندانه ایی که از آن سوی آبها می آمد در انتخابات شرکت کنند.
2- دومین گناه نابخشودنی موسوی اعتراض به تقلب درانتخابات و همراهی با مردم فریب خورده در این اعتراضات بود و از همه بدتر اینکه بر این موضع ماند و با عث اشتباه جلوه کردن پیش بینی های کارشناسان آنسوی مرزها شد، اگر مثل سردار دلاور حاج محسن رضایی سریعا از مواضعش باز میگشت، به سوراخی که بیست سال در آن پنهان بود باز میگشت قطعا اینقدر باعث تکدر خاطر دوستان آزادیخواه ما نمی شد.
3- دلیل بعدی غیر قابل تحمل بودن موسوی این است که خیلی صریح مواضعش را در مورد کشتار دهه 60 عنوان نمی کند به خمینی فحش نمیدهد و اینکه خواستار عزل خامنه ایی و وقوع انقلاب نمیشود تا رژیم بهانه کافی برای سر به نیست کردن او پیدا کند و همه یک نفس راحت بکشند.
4-یکی از کارهایی که موسوی میتوانست بکند تا قدری از این گناهانش را جبران کند این بود حد اقل مسئولیت رهبری جنبش سبز را به عهده میگرفت و الکی ژست روشنفکری نمی گرفت ، آنموقع ما تکلیف مان با این جنبش روشن بود و راحتت تر میتوانستیم که ناکامی هایمان را به گردن او بیندازیم..
5-صدور بیانیه های بی خاصیت دلیل دیگر ی برای تنفر از موسوی است، بیانیه هایی که به جای دستور العمل برای دعوت مردم به شورش های خیابانی و جنگ مسلحانه فقط حاوی روشنگری ویا عقاید بی ارزش اوست!
6-ولی مهمترین و بزرگترین دلیل برای متنفربودن از موسوی، محبوبیت بیجهتی است که او در بین مردم بواسطه سخنرانی ها ی عوام فریبانه و ایستادگی سرسختانه اش در مقابل رژیم ، پیدا کرده، است و باعث شده که توجه مردم از رهبران اصلی جنبش آزادیخواهی از آن سوی مرزها منحرف بشود.
با توجه به دلایل بالا باید از موسوی متنفر بود وباید حال سبز الهی ها را گرفت تا دیگر مرتب از ما انتقاد نکنند چرا به جای گیر دادن به احمدی نژاد و خامنه ایی به موسوی بند کرده ایید، نمیدانم چرا نمیفهمند که موسوی هم میتوانست رویه سردار شجاع جنگ حاج محسن را دنبال کند تا ما هم دگر کاری به کارش نداشته باشیم، همانجور که به حاج محسن کاری نداریم.
